Początkowo rzemiosło Pomorza Środkowego przynależne było do Izby Rzemieślniczej w Szczecinie, Gdańsku oraz Toruniu. Historia powstania Izby Rzemieślniczej Pomorza Środkowego w Słupsku sięga lat 50-tych XX w i związana jest z wprowadzeniem nowego podziału administracyjnego kraju. Uchwałą Sejmu z dnia 28 czerwca 1950 roku utworzono trzy nowe województwa: opolskie, zielonogórskie oraz koszalińskie a na terenie każdego z województw działalność prowadziła Izba Rzemieślnicza.
W Koszalinie ustanowiono Izbę Rzemieślniczą Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 21 lutego 1951 r /Dz. U. Nr 12, poz.95/. Ze względu na duże zniszczenie miasta działaniami wojennymi i w związku z brakiem odpowiedniego lokalu, tymczasową siedzibę powołano w Słupsku. Nowo powstała Izba działalność rozpoczęła 1 czerwca 1951 r obejmując swym zasięgiem 12 powiatów: białogardzki, bytowski, człuchowski, kołobrzeski, koszaliński, miastecki, sławieński, słupski, szczecinecki, wałecki, złotowski a w późniejszym czasie także świdwiński.
Działalnością swą Izba objęła 11 Cechów Rzemiosł Różnych ( w1956r powstał 12 CRR w Miastku) oraz dwa tzw. Okręgowe Związki Cechów istniejące do 01.01.1953r.
Pierwszym dyrektorem Izby był Henryk Rosacki.
